Problemy pielęgnacyjne pacjentów z chorobą nowotworową (ang. Cancer patient nursing problems) to wielowymiarowy obszar wiedzy i praktyki pielęgniarskiej, skupiający się na identyfikacji, diagnozowaniu i rozwiązywaniu problemów zdrowotnych wynikających bezpośrednio lub pośrednio z obecności choroby nowotworowej oraz jej leczenia. Definicja ta obejmuje zarówno aspekty fizyczne, psychiczne, społeczne, jak i duchowe pacjenta i jego rodziny.
Kluczowymi koncepcjami związanymi z problematyką pielęgnacyjną pacjentów onkologicznych są: zarządzanie objawami (ang. symptom management), minimalizacja skutków ubocznych leczenia (ang. side effect management), wsparcie psychologiczne i emocjonalne, edukacja pacjenta i rodziny, promocja jakości życia (ang. quality of life), opieka paliatywna i terminalna. Zarządzanie objawami obejmuje precyzyjną ocenę nasilenia i wpływu objawów takich jak ból, nudności, wymioty, zmęczenie, brak apetytu, zaburzenia snu i inne, a następnie wdrażanie interwencji farmakologicznych i niefarmakologicznych mających na celu ich złagodzenie. Skutki uboczne leczenia, takie jak neutropenia, mukositis, neuropatia, stanowią poważne wyzwanie dla pielęgniarek, wymagające specjalistycznej wiedzy i umiejętności.
Wsparcie psychologiczne i emocjonalne jest integralną częścią opieki, uwzględniając reakcje emocjonalne (ang. emotional responses) pacjenta na diagnozę, leczenie i rokowanie. Edukacja odgrywa istotną rolę w zwiększaniu świadomości pacjenta i rodziny na temat choroby, leczenia, samopielęgnacji i dostępnych zasobów. Opieka paliatywna, wdrażana na każdym etapie choroby, koncentruje się na łagodzeniu cierpienia i poprawie jakości życia, a opieka terminalna zapewnia godne umieranie.
Efektywna opieka pielęgniarska nad pacjentem onkologicznym wymaga interdyscyplinarnego podejścia, współpracy z lekarzami, psychologami, dietetykami, rehabilitantami i innymi specjalistami, a także uwzględnienia indywidualnych potrzeb i preferencji pacjenta.