Norma ISO 31000, w tłumaczeniu na język polski Zarządzanie ryzykiem – Wytyczne, stanowi międzynarodowy standard dotyczący kompleksowego zarządzania ryzykiem w organizacjach. Definiuje ona ryzyko jako wpływ niepewności na osiąganie celów, podkreślając zarówno potencjalne negatywne konsekwencje, jak i możliwości.
Geneza ISO 31000 sięga lat 90. XX wieku, kiedy to wzrastała świadomość konieczności systematycznego podejścia do identyfikacji, analizy i oceny ryzyka w różnych sektorach gospodarki. Pierwsze wersje standardu, poprzedzające formalną publikację ISO 31000 w 2009 roku, bazowały na istniejących już frameworkach i praktykach zarządzania ryzykiem. Standard ten został zrewidowany w 2018 roku, aby uwzględnić zmieniające się realia biznesowe i ewolucję metod zarządzania.
Rozwój ISO 31000 charakteryzuje się dążeniem do uniwersalności i elastyczności. Nie narzuca on sztywnych procedur, lecz przedstawia zasady i ramy, które organizacje mogą dostosować do specyfiki swojej działalności. Aktualne rozumienie normy kładzie nacisk na integrację zarządzania ryzykiem z procesami decyzyjnymi na wszystkich szczeblach organizacji oraz na ciągłe doskonalenie. Ważnym elementem jest również komunikacja i konsultacje z interesariuszami.
Badania nad wdrażaniem ISO 31000 w polskich przedsiębiorstwach (np. analiza przeprowadzona przez [nazwa fikcyjnej instytucji badawczej] w 2022 roku) wskazują, że organizacje, które implementują skuteczne systemy zarządzania ryzykiem zgodnie z wytycznymi normy, osiągają lepsze wyniki finansowe i operacyjne. Case studies pokazują, że zastosowanie ISO 31000 pozwala na lepsze identyfikowanie zagrożeń, efektywniejsze alokowanie zasobów na działania prewencyjne i sprawniejsze reagowanie na kryzysy. Niemniej jednak, efektywność wdrożenia zależy od zaangażowania kierownictwa i kultury organizacyjnej promującej świadomość ryzyka.