Optymizmu Można Się Nauczyć, autorstwa Martina Seligmana, stanowi fundamentalne dzieło w dziedzinie psychologii pozytywnej. Książka, w popularnym wydaniu udostępniona również w formacie PDF, przedstawia teorię wyuczonej bezradności oraz jej przeciwieństwo – wyuczony optymizm. Seligman argumentuje, że optymizm nie jest jedynie cechą wrodzoną, lecz umiejętnością, którą można rozwijać i która znacząco wpływa na nasze samopoczucie, zdrowie psychiczne i fizyczne, oraz ogólny sukces w życiu.
Teoretyczne korzenie pracy Seligmana sięgają jego badań nad wyuczoną bezradnością, początkowo prowadzonych na zwierzętach. Odkrył on, że powtarzające się negatywne doświadczenia, nad którymi jednostka nie ma kontroli, prowadzą do rezygnacji i przekonania o braku wpływu na otoczenie (Seligman, 1975, hypotetyczne odniesienie). Następnie przeniósł te obserwacje na grunt psychologii człowieka, zauważając, że podobne mechanizmy działają u osób doświadczających chronicznego stresu lub depresji. Centralnym elementem koncepcji wyuczonego optymizmu jest styl wyjaśniania (explanatory style), czyli sposób, w jaki interpretujemy przyczyny pozytywnych i negatywnych zdarzeń. Osoby optymistyczne tłumaczą negatywne wydarzenia jako tymczasowe, zewnętrzne i specyficzne dla danej sytuacji, podczas gdy osoby pesymistyczne widzą je jako stałe, wewnętrzne i globalne (Peterson & Seligman, 1984, hypotetyczne odniesienie).
Seligman w Optymizmu Można Się Nauczyć przedstawia konkretne techniki, które pozwalają na zmianę stylu wyjaśniania i rozwój optymistycznego nastawienia. Metody te obejmują m.in. identyfikację i kwestionowanie negatywnych myśli, poszukiwanie dowodów przeczących pesymistycznym przekonaniom oraz aktywną zmianę sposobu, w jaki interpretujemy nasze doświadczenia. Autor podkreśla rolę ćwiczeń poznawczych w procesie budowania optymizmu.
Książka Seligmana ma ogromne znaczenie dla rozwoju psychologii pozytywnej i terapii poznawczo-behawioralnej. Jej przesłanie o możliwości uczenia się optymizmu zrewolucjonizowało podejście do leczenia depresji i innych zaburzeń psychicznych. Dzieło to pokazuje, że aktywne kształtowanie naszego sposobu myślenia może prowadzić do znaczącej poprawy jakości życia.