Komunikowanie polityczne i publiczne, autorstwa Urszuli Dobek-Ostrowskiej, jest fundamentalnym tekstem w polskiej literaturze naukowej poświęconym analizie procesów komunikacyjnych zachodzących w sferze polityki i życia publicznego. Definiuje się je jako interdyscyplinarny obszar badawczy, obejmujący strategie komunikacyjne stosowane przez aktorów politycznych, media oraz organizacje pozarządowe w celu kształtowania opinii publicznej, zdobywania poparcia społecznego i wpływania na decyzje polityczne.
Kluczowe koncepcje omawiane w książce obejmują analizę języka polityki, rolę mediów w procesie komunikowania politycznego, oraz znaczenie opinii publicznej. Autorka szczegółowo analizuje strategie retoryczne stosowane przez polityków, zwracając uwagę na wykorzystanie metafor, stereotypów i innych narzędzi perswazyjnych. Ponadto, omawia wpływ nowych mediów, takich jak internet i media społecznościowe, na kształtowanie się dyskursu politycznego i mobilizację społeczną.
Dobek-Ostrowska podkreśla również znaczenie komunikacji kryzysowej w kontekście politycznym i publicznym. Analizuje strategie zarządzania kryzysami, koncentrując się na roli transparentności, szybkiej reakcji i skutecznej komunikacji w minimalizowaniu negatywnych skutków kryzysów wizerunkowych i politycznych. Tekst kładzie nacisk na etyczne aspekty komunikowania, zwracając uwagę na potrzebę odpowiedzialnego i rzetelnego informowania opinii publicznej.
Podsumowując, Komunikowanie polityczne i publiczne jest kompleksowym i wszechstronnym podręcznikiem, który stanowi cenne źródło wiedzy dla studentów politologii, socjologii, dziennikarstwa oraz wszystkich osób zainteresowanych zrozumieniem mechanizmów komunikowania w sferze publicznej. Jego wartość polega na systematycznym podejściu do tematu, bogatej bibliografii oraz licznych przykładach zaczerpniętych z polskiego i międzynarodowego życia politycznego.