Bajka o Królu Ryb (Opowieść o Królu Ryb) to utwór autorstwa Bolesława Lema, zaliczany do Cyberiady, zbioru opowiadań science fiction. To nie jest klasyczna bajka w rozumieniu literatury dziecięcej, lecz bardziej filozoficzna i satyryczna opowieść, zawierająca elementy fantastyki naukowej. W kontekście edukacyjnym, utwory Lema pełnią funkcję narzędzia do krytycznego myślenia i analizy złożonych problemów.
Choć "Bajka o Królu Ryb" nie jest papierem naukowym, jej analiza może być wykorzystana do dzielenia się wiedzą z zakresu literaturoznawstwa, filozofii, a nawet cybernetyki. Lem, będąc wizjonerem, porusza w swoich utworach zagadnienia etyczne związane z rozwojem technologii, rolą sztucznej inteligencji i naturą człowieczeństwa. Analizując jego twórczość, można rozważać funkcje narracji w przekazywaniu idei i kształtowaniu światopoglądu.
Utwory takie jak "Bajka o Królu Ryb" są pisane przez autorów literatury pięknej, a ich struktura odbiega od struktury pracy naukowej. Zamiast abstrakcji, hipotezy i metodologii mamy narrację, postaci i akcję. Ich wartość leży w możliwości interpretacji, generowania dyskusji i pobudzania wyobraźni. Są ważne, ponieważ zmuszają do zadawania pytań o fundamentalne aspekty rzeczywistości.
Przykładem wykorzystania "Bajki o Królu Ryb" w kontekście edukacyjnym może być seminarium poświęcone wpływowi technologii na kulturę. Student, analizując utwór Lema, mógłby zacytować fragment dialogu Króla Ryb i Trurla, aby zilustrować problem bezgranicznego dążenia do doskonałości technologicznej i jego potencjalnych konsekwencji. Cytując Lema, student używałby dzieła literackiego jako ilustracji teoretycznych rozważań na temat postępu i etyki, wskazując na jego aktualność w kontekście współczesnego rozwoju sztucznej inteligencji. To pokazuje, że literatura, nawet ta o charakterze fantastycznym, może stanowić cenne źródło wiedzy i inspiracji w badaniach naukowych.