Cześć! Przygotowujesz się do sprawdzianu zjednoczenia Włoch w klasie 7? Super! Zacznijmy od najważniejszej rzeczy: czym właściwie było to zjednoczenie Włoch? To proces w XIX wieku, w wyniku którego małe, niezależne państewka na Półwyspie Apenińskim połączyły się, tworząc jedno, zjednoczone Królestwo Włoch.
Główne idee, które doprowadziły do zjednoczenia to przede wszystkim nacjonalizm, czyli poczucie wspólnej tożsamości narodowej wśród Włochów, którzy mówili podobnym językiem i mieli podobną kulturę, choć żyli w różnych państwach. Chcieli mieć własne, silne państwo. Ważną rolę odegrało też Risorgimento, czyli ruch odrodzenia narodowego, który propagował ideę zjednoczenia.
Kto był ważny w tym procesie? Kluczowe postacie to: Giuseppe Mazzini, ideolog zjednoczenia; Camillo Benso hrabia Cavour, premier Piemontu, który prowadził politykę dyplomatyczną; oraz Giuseppe Garibaldi, dowódca wojskowy, który na czele "Czerwonych Koszul" podbił Królestwo Obojga Sycylii i oddał je Wiktorowi Emanuelowi II. Piemont, czyli Królestwo Sardynii, stał się rdzeniem jednoczących się Włoch.
Jak przebiegał proces? Najpierw Piemont pod wodzą Cavoura zawarł sojusz z Francją, żeby pokonać Austrię, która kontrolowała znaczną część północnych Włoch. Następnie Garibaldi podbił południe. Ostatecznie, Wiktor Emanuel II został królem zjednoczonych Włoch w 1861 roku. Cały proces zakończył się w 1871 roku, kiedy Rzym stał się stolicą.
Dlaczego to ważne? Zjednoczenie Włoch pokazuje, jak silna może być idea narodowości i jak ludzie mogą dążyć do wspólnego celu, jakim jest stworzenie własnego państwa. Możesz to odnieść do współczesnych ruchów niepodległościowych na świecie. Zjednoczenie Włoch wpłynęło również na rozwój kultury włoskiej i jej promocję na świecie. Pomyśl o pizzy, makaronach czy włoskiej modzie – teraz łatwiej docierają do nas, bo Włochy są jednym, silnym krajem.