Położenie geograficzne Polski to określenie miejsca, w którym znajduje się Polska na Ziemi, uwzględniające jej współrzędne geograficzne (szerokość i długość) oraz relację do innych obiektów geograficznych, takich jak morza, góry i państwa sąsiednie. Konsekwencje tego położenia mają ogromny wpływ na klimat, gospodarkę, demografię i politykę kraju.
Krok 1: Szerokość geograficzna. Polska leży pomiędzy 49°00'N a 54°50'N. To oznacza, że leży w strefie klimatu umiarkowanego. Konsekwencją jest występowanie czterech pór roku, co wpływa na rolnictwo i turystykę. Na przykład, długość dnia latem sprzyja uprawie zbóż i przyciąga turystów nad morze.
Krok 2: Długość geograficzna. Polska rozciąga się pomiędzy 14°07'E a 24°09'E. To umiejscawia ją w środkowo-wschodniej Europie. Konsekwencją jest bliskość zarówno Europy Zachodniej, jak i Wschodniej, co ma wpływ na handel i wymianę kulturową. Na przykład, dostęp do rynków niemieckich i ukraińskich.
Krok 3: Sąsiedztwo. Polska graniczy z siedmioma państwami: Niemcami, Czechami, Słowacją, Ukrainą, Białorusią, Rosją (Obwód Kaliningradzki) i Litwą. Konsekwencją jest strategiczne położenie tranzytowe. Na przykład, Polska jest ważnym krajem tranzytowym dla transportu towarów między Europą Zachodnią a Wschodnią.
Krok 4: Dostęp do morza. Polska ma dostęp do Morza Bałtyckiego. Konsekwencją jest rozwinięte rybołówstwo, porty morskie (np. Gdańsk, Gdynia), i turystyka nadmorska. Porty morskie są kluczowe dla importu i eksportu towarów.
Praktyczne zastosowania: Znajomość położenia geograficznego Polski i jego konsekwencji jest ważna przy planowaniu infrastruktury transportowej (drogi, koleje), aby maksymalnie wykorzystać potencjał tranzytowy. Jest również istotna w opracowywaniu strategii rozwoju turystyki, uwzględniającej zmienność klimatu i dostęp do zasobów naturalnych.