Albatros jest mistrzem lotu. Jak to możliwe? Sekretem jest połączenie budowy ciała i umiejętności wykorzystywania wiatru. Albatrosy używają techniki zwanej dynamicznym szybowaniem.
Dynamiczne szybowanie to sposób latania, w którym ptak wykorzystuje różnicę prędkości wiatru na różnych wysokościach. Blisko powierzchni oceanu wiatr jest wolniejszy z powodu tarcia o wodę. Wyżej wiatr jest silniejszy.
Jak albatros to wykorzystuje? Wyobraź sobie, że ptak leci z góry na dół, w dół w stronę wolniejszego wiatru. Zyskuje prędkość, jakby zjeżdżał z górki. Ta prędkość pozwala mu lecieć do przodu.
Kiedy albatros jest już nisko, zmienia kierunek i zaczyna wznosić się, pod wiatr. Im wyżej leci, tym silniejszy wiatr go pcha. Ptak znowu zyskuje energię, która zamienia się na wysokość.
Albatros wykonuje więc serię schodkowych lotów: w dół z wiatrem, żeby nabrać prędkości, i w górę pod wiatr, żeby zdobyć wysokość. Ta technika pozwala mu pokonywać ogromne odległości bez większego wysiłku.
Długie skrzydła albatrosa (nawet do 3,5 metra rozpiętości!) są idealne do szybowania. Pozwalają mu efektywnie wykorzystywać energię wiatru. Są jak żagle, które łapią wiatr.
;)
Małe ciało albatrosa w stosunku do długości skrzydeł sprawia, że jest lekki i zwrotny. Może łatwo zmieniać kierunek lotu i dostosowywać się do warunków atmosferycznych.
Dzięki dynamicznemu szybowaniu i swojej budowie, albatros może przebywać miesiące na morzu, szukając pożywienia i pokonując tysiące kilometrów bez odpoczynku.