Zacznijmy od podstaw. Co to właściwie znaczy umieścić dwie godziny lekcyjne na jednej? Mówimy tutaj o łączeniu dwóch jednostek lekcyjnych, następujących po sobie, w jedną, dłuższą sesję. Inaczej mówiąc, zamiast dwóch 45-minutowych lekcji, mamy jedną 90-minutową.
Główną ideą jest pogłębienie tematu i stworzenie przestrzeni na bardziej rozbudowane aktywności. Zamiast przerywać naukę po 45 minutach, możemy prowadzić dłuższe dyskusje, projekty grupowe, eksperymenty lub realizować zadania wymagające więcej czasu. Ważne jest, aby taka lekcja nie była po prostu przedłużeniem standardowej. Powinna być przemyślana i dostosowana do wydłużonego czasu trwania.
Kluczowe aspekty planowania to:
- Struktura lekcji: Podziel 90 minut na segmenty z różnymi aktywnościami (teoria, praca w grupach, prezentacje).
- Atrakcyjność: Unikaj monotonii. Zmieniaj formy pracy, wprowadzaj elementy interaktywne.
- Przerwy: Zadbaj o krótkie przerwy na rozruszanie się, szczególnie dla młodszych uczniów.
- Cel: Upewnij się, że cele lekcji są realistyczne i możliwe do osiągnięcia w wydłużonym czasie.
Przykład: Zamiast dwóch oddzielnych lekcji historii poświęconych rewolucji francuskiej, połącz je w jedną 90-minutową sesję. Pierwsze 30 minut to wprowadzenie i prezentacja multimedialna. Następne 40 minut to praca w grupach nad analizą przyczyn i skutków rewolucji. Ostatnie 20 minut to prezentacja wniosków przez grupy i dyskusja.
Praktyczne zastosowania: Plan lekcji łączącej dwie godziny sprawdzi się szczególnie dobrze w przypadku przedmiotów artystycznych, technicznych, podczas realizacji projektów badawczych, eksperymentów laboratoryjnych, czy też w ramach przygotowań do ważnych egzaminów. Pozwala na głębsze zrozumienie materiału i rozwijanie umiejętności praktycznych, których nie da się efektywnie wypracować w standardowym, 45-minutowym formacie.